प्रिय आई,
दचकू नकोस ,नेमही तुला पत्र लिही लिही करणारी आज मी तुला पत्र लिहित आहे.
काल रात्री खूप खूप आठवण आली तुझी..ढसाढसा रडण्या एवढी ..म्हणा मी रडतच असते कायम ..
" आई, मी तू झालेय... " " उंच माझा झोका ग " मधल्या रमेचं वाक्य .. इतक innocent , गोड आवाजातलं तिच ते वाक्य ..
अगदी तू नाही तरी थोडी तू माझ्यात आलीयेस याची जाणीव होतेय तेवढ्यात हें वाक्य ऐकल आणि डोळ्यात टचकन पाणी आल ..
झोपेत माझी कूस बदलली तरी जागी असणारी तू काही झालं तर नाही ठीक आहेस विचाराय्चीस इतका राग यायचा ,पण आता खूप miss करतेय मी तूझ ते विचारण
हें कर ते करू नको ,लवकर ये ,उशीर नको करू
सगळ सगळ कोणीतरी म्हणाव वाटतंय.. हें म्हणणार म्हणणारे मिळतील ग पण भांडायला कोण मिळणार ?
जे जे काही वैताग आणणार होत ते ते आता डोळ्यात पाणी आणत आहेत
खूप कचाकचा भांडूनही शेवट बघ कशी जिरवली कि नाही ,माझाच बरोबर तुझच बरोबर असा ना भागाकार ना क्लेश,द्वेष ,आकस अशी उरणारी बाकी ..
भांडणा नंतर २ मिनिटात सगळ काही विसरून हसणाऱ्या आपण ..
आणी "किती भांडशील आईशी" म्हणून बोलणारी तू ..त्यावर "तू हि भांडलीस कि "म्हणणारी मी ...
आईमुलीच नात हें असच असत का ग? तिथे ना स्पर्धा ना काटे कि टक्कर ..
तिथे असते फक्त एकीला असणारी दुसरीची काळजी , ओसंडून वाहणार प्रेम ..
एकमेकींची आपण कितीही उणीदुणी काढली तरी, कुणी मला बोललं तर जीह्वारी लागल्यासारखी मुलीची बाजू घेणारी तू..
आणि कुणी तुला बोललं तर तुझी बाजू घेऊन त्यांना समजावणारी मी ..कारण भांडू तर मी फक्त तुझ्याशीच शकते..
कारण हक्काने ज्याला वाट्टेल ते बोलू शकू अशी अजून तरी तूच आहेस ...
कधी तू खर बोलत असलीस तरी मी पटवून घेत नाही आणी मग खाल मानेने तुझ्या जवळ येऊन मी चूक कबुल करते.. खूप छान वाटत तेह्वा ..
कधी कधी तुझा रागही येती मला..खोट कशाला बोलू ..
पण माझ्या बऱ्याच मैत्रिणीशी त्यांच्या आईशी असलेल नात खूप असमंजस ,अवघड वळणावर येऊन जेह्वा थांबत
त्या मला आईचे अवगुण,कमतरता सांगतात तेह्वा मनात येत अरेच्चा तू खूप चांगली आहेस कि...
तुझ्यातल्या काही गोष्टी सोडल्या तर तर तू लाख पटीने चांगलीच आहेस ..आणि कमतरता कुणात नसतात ग... माझ्यातही आहेत..
पण तू केलेले संस्कार ,त्यातूनच मी आज जी कुणी आहे ती आहे..
दुसरयाला काहीही देताना नेहमी सढळ असणारा तुझा हातगुण माझ्यातही आलाय..
पण कधी कधी तो आपला दोष ठरला जातो याचा खूप ताप होतो ..तुलाही आणि मलाही ...
तुझ्यासारख कुणाला मदत करताना वाहून जाणारा गुण माझ्यातही आहे ..पण तुझ्यातला कोणी चुकीच बोललं तर तिथल्या तिथे सुनावण जमत नाही ग मला ..
मी रडत असलेली बघून तू चिडतेस ,रडण सोडून जगाला तोंड द्यायला शिक हें तुझ काळजीच बोलण मला आणि रडवून सोडत ..
पण घराबाहेर पडले आणि तेही आपसूक जमायला लागलाय आता ,तुझा स्पष्टवक्तेपणा माझ्यातही उतरतोय आता..
खर बोलण आणि स्पष्टवक्तेपणा यातला दुवा सांधायला जमायला लागलाय मला ..
तुझ्यातली निर्णय क्षमताही हि येतेय हळू हळू .. रडणही आवरून धरतेय आता..फक्त धाड्कन बोलण अजून स्वभावात नाही बसत आहे
पण मला पूर्ण तू बनायचच नाहीये अग.. कारण आई हि आईच असते शेवटपर्यंत ..
तुझीच ,
लाडकी लेक
****** (तू मला घालत असलेल्या सगळ्या शिव्या ;)
दचकू नकोस ,नेमही तुला पत्र लिही लिही करणारी आज मी तुला पत्र लिहित आहे.
काल रात्री खूप खूप आठवण आली तुझी..ढसाढसा रडण्या एवढी ..म्हणा मी रडतच असते कायम ..
" आई, मी तू झालेय... " " उंच माझा झोका ग " मधल्या रमेचं वाक्य .. इतक innocent , गोड आवाजातलं तिच ते वाक्य ..
अगदी तू नाही तरी थोडी तू माझ्यात आलीयेस याची जाणीव होतेय तेवढ्यात हें वाक्य ऐकल आणि डोळ्यात टचकन पाणी आल ..
झोपेत माझी कूस बदलली तरी जागी असणारी तू काही झालं तर नाही ठीक आहेस विचाराय्चीस इतका राग यायचा ,पण आता खूप miss करतेय मी तूझ ते विचारण
हें कर ते करू नको ,लवकर ये ,उशीर नको करू
सगळ सगळ कोणीतरी म्हणाव वाटतंय.. हें म्हणणार म्हणणारे मिळतील ग पण भांडायला कोण मिळणार ?
जे जे काही वैताग आणणार होत ते ते आता डोळ्यात पाणी आणत आहेत
खूप कचाकचा भांडूनही शेवट बघ कशी जिरवली कि नाही ,माझाच बरोबर तुझच बरोबर असा ना भागाकार ना क्लेश,द्वेष ,आकस अशी उरणारी बाकी ..
भांडणा नंतर २ मिनिटात सगळ काही विसरून हसणाऱ्या आपण ..
आणी "किती भांडशील आईशी" म्हणून बोलणारी तू ..त्यावर "तू हि भांडलीस कि "म्हणणारी मी ...
आईमुलीच नात हें असच असत का ग? तिथे ना स्पर्धा ना काटे कि टक्कर ..
तिथे असते फक्त एकीला असणारी दुसरीची काळजी , ओसंडून वाहणार प्रेम ..
एकमेकींची आपण कितीही उणीदुणी काढली तरी, कुणी मला बोललं तर जीह्वारी लागल्यासारखी मुलीची बाजू घेणारी तू..
आणि कुणी तुला बोललं तर तुझी बाजू घेऊन त्यांना समजावणारी मी ..कारण भांडू तर मी फक्त तुझ्याशीच शकते..
कारण हक्काने ज्याला वाट्टेल ते बोलू शकू अशी अजून तरी तूच आहेस ...
कधी तू खर बोलत असलीस तरी मी पटवून घेत नाही आणी मग खाल मानेने तुझ्या जवळ येऊन मी चूक कबुल करते.. खूप छान वाटत तेह्वा ..
कधी कधी तुझा रागही येती मला..खोट कशाला बोलू ..
पण माझ्या बऱ्याच मैत्रिणीशी त्यांच्या आईशी असलेल नात खूप असमंजस ,अवघड वळणावर येऊन जेह्वा थांबत
त्या मला आईचे अवगुण,कमतरता सांगतात तेह्वा मनात येत अरेच्चा तू खूप चांगली आहेस कि...
तुझ्यातल्या काही गोष्टी सोडल्या तर तर तू लाख पटीने चांगलीच आहेस ..आणि कमतरता कुणात नसतात ग... माझ्यातही आहेत..
पण तू केलेले संस्कार ,त्यातूनच मी आज जी कुणी आहे ती आहे..
दुसरयाला काहीही देताना नेहमी सढळ असणारा तुझा हातगुण माझ्यातही आलाय..
पण कधी कधी तो आपला दोष ठरला जातो याचा खूप ताप होतो ..तुलाही आणि मलाही ...
तुझ्यासारख कुणाला मदत करताना वाहून जाणारा गुण माझ्यातही आहे ..पण तुझ्यातला कोणी चुकीच बोललं तर तिथल्या तिथे सुनावण जमत नाही ग मला ..
मी रडत असलेली बघून तू चिडतेस ,रडण सोडून जगाला तोंड द्यायला शिक हें तुझ काळजीच बोलण मला आणि रडवून सोडत ..
पण घराबाहेर पडले आणि तेही आपसूक जमायला लागलाय आता ,तुझा स्पष्टवक्तेपणा माझ्यातही उतरतोय आता..
खर बोलण आणि स्पष्टवक्तेपणा यातला दुवा सांधायला जमायला लागलाय मला ..
तुझ्यातली निर्णय क्षमताही हि येतेय हळू हळू .. रडणही आवरून धरतेय आता..फक्त धाड्कन बोलण अजून स्वभावात नाही बसत आहे
पण मला पूर्ण तू बनायचच नाहीये अग.. कारण आई हि आईच असते शेवटपर्यंत ..
तुझीच ,
लाडकी लेक
****** (तू मला घालत असलेल्या सगळ्या शिव्या ;)
No comments:
Post a Comment