रात्री १ वाजता पाउस पडत असताना पाहत होते खिडकीतून ,तेह्वाची कविता.........
रात्रीच्या आभाळात तारकांचे दिवे
भुरूभुरू कुठे जाती ढगांचे हें थवे
चंद्र लपे ढगांच्या पुंजक्यांच्या मध्ये
लपाछपी खेळे वेडा चांदण्यांच्या सवे
गार रेशीम स्पर्शाचा मंद वारा वाहे
पावसाची चाहूल देत विजबाई चाले
आभाळ क्षणातच गच्च मेघांनी हें भरे
सरीवर सर , अंगावरी ये शहारे
टपटप पाणी जमिनीवर पडे
मातीचा सुगंध दशदिशात पसरे
शांत अंधारात खेळ सगळा चाले
मी एकटीच उभी न्याहाळत सारे
नीज हलके हलके पापणीत बोले
झाला उशीर ग बाई झोप चिमुकले
उब गोधडीची लागताच,मिटले ग डोळे
स्वप्नांच्या गावात माझे पाऊल ग पडे
रात्रीच्या आभाळात तारकांचे दिवे
भुरूभुरू कुठे जाती ढगांचे हें थवे
चंद्र लपे ढगांच्या पुंजक्यांच्या मध्ये
लपाछपी खेळे वेडा चांदण्यांच्या सवे
गार रेशीम स्पर्शाचा मंद वारा वाहे
पावसाची चाहूल देत विजबाई चाले
आभाळ क्षणातच गच्च मेघांनी हें भरे
सरीवर सर , अंगावरी ये शहारे
टपटप पाणी जमिनीवर पडे
मातीचा सुगंध दशदिशात पसरे
शांत अंधारात खेळ सगळा चाले
मी एकटीच उभी न्याहाळत सारे
नीज हलके हलके पापणीत बोले
झाला उशीर ग बाई झोप चिमुकले
उब गोधडीची लागताच,मिटले ग डोळे
स्वप्नांच्या गावात माझे पाऊल ग पडे
nice poem vis..keep writing
ReplyDeletezopta yet nahi ka
ReplyDeletebhutasarkhi kay jagi astes 1 vajta :P
but nice one :)